De altijd originele band VanKatoen heeft een nieuwe cd uit. En op Doorrood zijn meer bijzonderheden dan normaal te horen.
Zo is de nieuwe plaats harder en feller dan VanKatoen ooit is geweest. Het is de invloed van de nieuwe gitarist Marijn. Ook kersverse bassist Niels drukt zijn stempel op de band. Hij denkt in sfeer en is erg intuitief, wat een bijzondere samenwerking met zittenblijvers zanger Bazz en drummer Arnoud is geworden.
Aan de andere kant is de nieuwe plaat ook zachter, met name de stem van Bazz. De mannen hebben er namelijk bewust voor gekozen deze minder hard op te nemen dan de instrumenten, waardoor de muziek de vocals overstemt. Op sommige momenten hoor je slechts flarden van de tekst, waardoor je de moeite moet nemen om deze op te zoeken en wat bewuster te kijken naar wat de mannen nu eigenlijk willen zeggen.
En dat laatste is nogal wat: op de nieuwe plaat snijdt VanKatoen zowel het onderwerp sekstoerisme als de dood aan en tref je nummers over fundamentalisme en depressies. De band heeft overal een mening over, maar zegt de wijsheid niet in pacht te hebben. De mannen geven ideeën aan en hopen dat de mensen er zelf vervolgens iets mee doen.
Zelf zijn de bandleden ook met hun neus op de feiten gedrukt tijdens hun tour in Indonesië. Ze waren ruim een maand op pad onder soms erbarmelijke omstandigheden en dan komt de ware aard wel naar boven. De positieve en negatieve eigenschappen van iedereen uiten zich dan, waardoor de band uiteindelijk hechter terug is gekomen.
Bovendien werkte de band voor het nummer Merapi samen met een traditioneel Indonesisch Gamelan-orkest. De vulkaan Merapi was tijdens hun bezoek aan het land actief was en toen ze net terug waren in Nederland hoorden ze dat de vulkaan was uitgebarsten. Daarbij waren leden van het Gamelan-orkest omgekomen. Dat soort ervaringen zet je aan het denken.
Ook benieuwd hoe VanKatoen gegroeid is? Om met de woorden van VanKatoen te spreken: Doe het dan zelf! Kom ze 26 november checken!